Ieder ras heeft raseigenschappen.
Alle honden vragen maar 1 ding, nl wil je voorzien in mijn levensnoodzakelijke basisbehoeften. Ze zijn bereid om met je samen te werken, zodat ze hun natuurlijke eigenschappen, al is het maar deels, in te kunnen vullen.
Dit kan op lichamelijk vlak, maar ook op mentaal vlak. Zolang ze er maar fun in hebben en er interactie is die gebaseerd is op vertrouwen met de eigenaar (gezin).
De ene dag kan dit pakwerk zijn, de andere dagen kunnen het andere dingen zijn; speuren, zwemmen, lange wandeling. Of korte sessies geurdiscriminatie, clikertraining, zoekspelletjes, planktraining. Hout helpen binnenhalen voor de kachel,...
Of een dag lekker relaxen, genieten van massage, zich snoezelen in de zon, genieten van een borstelbeurt en wat aandachtsspelletjes en content zijn met een mergpijp.
Of op donderdag, Yes, (ophaling huisvuil) "petflessen", feest mogen de flessen platbijten en in de zak deponeren. Of rollebollen met kartonnen dozen ze stukscheuren en aanbrengen. Te oud voor al dit geweld, de auto inspringen en lekker bewaken.
Al heb je een showtype, maakt niet uit, zolang hij/zij maar geniet van de borstelbeurten, het showen op zich, het mogen samenzijn en genieten van de interacties met het gezin en/of andere honden. Genieten van de andere taken,....ook al is het trainen en presteren.
Maw, stabiel is voor mij een makker die zich kan aanpassen aan veranderende omstandigheden, stemmingen, taken, samengaan met wat de eigenaar graag doet en de hond respecteerd.
En een eigenaar die taken uitstippeld voor de hond en zo tegemoet komt aan hun genetica. Zelf al ben je een tijd niet mobiel.
Ok je kan een hond hebben die genetisch aanleg heeft voor IPO enz, en daarin stabiel is. Hij zal nog andere skills moeten hebben (die je ontplooid hebt), mocht je plots een paar maanden niet te been zijn of ziek worden. Of de hond kan de dupe worden van je eigen beperkingen.
Stabiel is bij mij geen muilkorf op bij de DA, vertrouwen hebben in me. De ene ondergaat, de andere aanvaard snoepje van DA, en nog 1 pikt iedere keer de handdoek, de oudste gaat er kwispelent binnen en buiten, so what? Ik ben aan het revalideren, ik heb ook soms zin om die op zijn bakkes te slaan, of af te blaffen,.. uit machteloosheid. Ik doe mijn zachte jas aan en neem een flesje cola mee.
Zoals ik al zei, hij mag zich een hoedje schrikken, zelfs tijdelijk verstarren, om dan terug te vallen op zijn vertrouwensrelatie. Terug openstaan voor suggestie en het vertrouwen hebben om dit gegeven terug op te bouwen met steun van de eigenaar.
Is dit een teken van onstabiel zijn? Denk dat heel veel mensen ook onder die categorie zouden kunnen geplaatst worden. Ben jij echt nooit even het noorden kwijt? Maak je nooit een serieuze inschattingfout? Kan je niet zo schrikken dat je haren op je armen overeind staan? wordt je nooit echt kwaad?
Ja soms kan dit, de vraag is dan op wie je kan terugvallen om dit te kannaliseren en terug de moed vinden om er door te gaan.
Ik zou in ieder geval onder de categorie "niet stabiel" vallen. Tot ik weer THUIS-kom en me nestel op de sofa met mijn vriend en mijn makkers om me heen.