(Her)kent iemand dit?
Als Doenja blaft trekt ze eerst haar lippen op zodat de tanden zichtbaar worden.
Ze doet dit in een situatie waarin ze weet dat er iemand naar haar kijkt (hond of mens).
‘Luid’ op verzoek gaat altijd gepaard met tanden, hoewel haar verdere lichaamstaal geen agressie toont.
Ook voor een koekje krijg je een mooie grijns.
Alle mensen en honden die haar kennen zijn hier inmiddels aan gewend.
Bij onbekenden levert dit (terecht) nogal eens een angstige reactie op.
Korte geschiedenis:
Ze is op een leeftijd van 18 mnd bij mij gekomen.
Kwam van haar fokker. Had alle tijd in de kennel gezeten, geen verdere socialisatie gehad, wel KNPV training. Opgegeven reden tot afstand: te klein gebleven. Ze is 55 cm schofthoogte.
Moeder is ook zo klein en had bij manwerk van beide knieen de kruisbanden afgescheurd. Volgens fokker omdat ze van te laag te hoog in moest komen. Hij was bang voor hetzelfde bij Doenja en wilde niet wachten totdat ook zij invalide zou worden. (Lees, wilde er verder geen tijd en moeite meer insteken.)
In het begin veel aanpassingsproblemen. Ze luistert maar 1 baas en dat was ik toen (nog) niet. Het heeft vijf dagen geduurd voordat ik haar aan mocht raken en meer dan een week voordat ik naar haar kon kijken of haar naam noemen. Kon haar pas na een week aanlijnen om mee naar buiten te nemen. Voor haar geen probleem aangezien ze toch niet zindelijk was. Ze zag mijn huis als een grote kennel met veel rotzooi erin. Helaas woonde er ook een eng mens in, dat niet moest denken dat ze ook maar iets over haar te vertellen had. Na twee weken had ik enig correctierecht verdiend. Gelukkig is het goed gekomen. Het is een geweldige hond, al blijft ze een lastpakje.
Van mij hoeft ze het tanden tonen niet af te leren, het hoort nu gewoon bij haar.
Wat ik graag zou willen weten is of dit aangeboren of aangeleerd is.
Kan me voorstellen dat dit bij een diensthond gewenst is, maakt veel indruk.
Ter illustratie een foto van Doenja ten voeten uit:
