Heb je een tuin? eet ze brokjes.
Gooi de brokjes in de tuin s'morgens, kan ze lekker zoeken, zich uitleven. Zo is het scherp van de snede er wat af s'morgens.
Bij pups is er een natuurlijk gedrag om je adem te willen ruiken, ik begin met uit te ademen op een zakdoekje in mijn hand en hen er aan te laten ruiken (ik ben wel zo gek om eerst zelf uitbundig te ruiken aan dit doekje in mijn hand om de interesse te wekken, zo wordt die geur superbelangrijk). Dit ruiken beloon ik met stem.
Opbouwend uitademen op mijn hand, zelf ruiken, dan hen laten ruiken, rustig verbaal belonen (ruikt dit lekker, ja je hebt gelijk, ruikt inderdaad lekker, wil je nog ruiken, mooi, kijk die hand kan ook aaien). Als ze aan hand ruiken springen ze niet op je, biedt de hand aan.
Bij thuiskomst zeg ik wel verbaal "hallo meiden" echter lichamelijk negeer ik ook, maar ze mogen wel snuffelen aan mijn schoenen en jas (ik doe wel altijd mijn schoenen uit bij thuiskomst). Meestal heb ik dezelfde tas mee, kunnen ze heerlijk uitzoeken welke geurtjes erop zitten, dan pas kunnen ze aan mijn handen snuffelen en gedosserd beloond worden met een aai.
Bij thuiskomst hou ik wel een ritueel aan terwijl ik negeer: jas uit, schoenen uit, tas op de grond, sleutels op kastje, naar badkamer, jeans uit, gemakkelijke sweater aan,... laatst laten ruiken aan mijn handen, dan handen wassen= einde ritueel.
Ik heb ze het appart aangeleerd, eerst snuffelen aan mijn schoenen, dan gedoseerde aandacht. Eenmaal patroon gekend, volledig negeren, bij ongelukje weer naar buiten stappen en deur dicht.
Het hangt fel van je eigen "zijn" af, als mijn man binnenkomt zijn de meiden niet te houden, iedere keer weer dat zotte gedrag, heel het huis op zijn kop, ach hij maakt er geen probleem van hij blijft maar enthousiast "af", "af" zeggen, dus zij het zo.
