Thnks allemaal....Het doet echt zó vreslijk veel pijn....kan mn gevoel en verstand nog niet op één lijn krijgen...mis gewoon alles ,de vragende oogjes,zn vrolijke koppie,onze kroelmomentjes op schoot,de tik dat ie onze schoenen standaard meesleepte naar zn mand om er gewoon lekker bij te liggen....maar weet ook dat hij zo gestresst was zodra er bezoek kwam en wat eigenlijk een lekker wandelfeest moest zijn ,werd al gauw paniek zodra mensen te dichtbij kwamen.....voel me vreselijk dat ik hem niet verder kon helpen en voelt alsof ik hem in de steek heb gelaten....rust zacht lieve Harry,het lot heeft ons bij elkaar gebracht en we zijn trots en blij om je baasje te mogen zijn.
