Jarno had al heel lang veel pijn in zijn rug.... ze konden niet echt vinden wat het precies was, maar van vrolijke deugniet veranderende hij in een mopperkont, zijn ogen straalde niet meer. Heel lang redde hij het op pijn en onstekkingsremmers ( meer dan 1 jaar) maar omdat het niet meer de Jarno was die ik kende en hij zo'n pijn bleef houden (zat aan de top van pijnstillers) besloot ik hem rust te geven.
Hij ligt onder mijn schommelbank begraven, ik lig er vaak op te slapen en zo is hij nog altijd dicht bij me....
Kiray was altijd al mager, maar begon steeds meer af te vallen. Daarnaast had hij hele erge artrosse in zijn achterpoten, ondanks pijn en onstekkingstillers had hij veel pijn.
Hem moest ik apart van de kinderen en andere honden houden, want hij werd steeds sjagerijniger. Ik was bang dat hij ze wat aan zou doen.
Jarno ging weg als hij rust wilde, Kiray vond dat zij maar weg moesten.
Ik ben dol op rozen, dus Kiray heeft bij 1 van de ligstoelen een plekje gekregen met Guirlande D'amour erop... zo blijft ook hij heel dichtbij.
Zo raar allebei zelfde maand geboren en nog zo jong.... (10 )
